به بهانه ی آغاز مبارزه با مفاسد اجتماعی

 یادم هست در دوران اصلاحات،آقای مهاجرانی که آن زمان در کسوت وزارت فرهنگ و ارشاد بود ، در تفسیر "...ولیمکنن لهم دینهم الذی ارتضی لهم..."می گفت:دین باید تمکینی باشد نه تحمیلی؛هنجارها باید در جامعه تمکین و نهادینه شود نه آنکه تحمیل گردند.از این سخنان مهاجرانی سالها می گذرد و شاید از ابتدای روی کار آمدن نظام دینی نیز چندین دهه گذشته باشد،اما همچنان ارزشها که محل نمود باورهای دینی اند در همان  لایه های سطحی  خرد ایرانی خاک می خورند و نه تنها نهادینه نشده اند بل گاهی در به رعایت رساندنشان از تحمیل نیز سود جسته شده.

   نمی خواهم انصاف را از دست بدهم اما باید اذعان نمود از همان ابتدا سعی بر آن بوده با تحریک احساسات خام و زودگذر _ در قالب زنده نگاه داشتن روزهای گذشته ی جنگ و شاخ و برگ دادن به برخی آیین های مذهبی _ حضور همیشه ی مردم در صحنه تضمین شود،و آنگاه که آتش بی بنیه ی احساسات فروکش کند،نیزه و باتوم جاگزین گردد.

    صرف نظر از اینکه شاید مشکل در ماهیت انقلاب که به همه چیز سطحی و عجولانه می پردازد،نهفته باشد ،می خواهم این را بگویم که آیا چندین دهه،فرصتی مناسب برای نهادینه ساختن الگوها و رویکرد عقلانی _ نه احساسی صرف _ داشتن به ارزشها نبوده؟ آیا فرهنگ امروز تحکیم هنجاری را از راه زور بر می تابد؟

 هر چند دولت برای توجیه خود،پیوسته برخورد برخی کشورها را ــ همچون چین ــ در ایجاد محدودیت ،می ستاید،اما اگر نیک بنگریم به اصل برگزیدن اینچنین رفتاری پی خواهیم برد؛آری عدم داشتن برنامه ای سنجیده در مهار نابسامانی ها  دولت را به تشدید اقدامات انتظامی فراخوانده ،و مسلمأ  همیشه اقدامات انتظامی  و قضایی با آنکه بیشتر هزینه می برند،اما به تعقل کمتری نیاز دارند.

   آری امروز پس سه دهه نگرش ایدئولوژیک به سیاست،هنوز اصلی ترین ابزار تحکیم هنجارها باتوم است و نیزه. شاید اگر جریان گیر دادن ها و زد و بند ها،افت و خیزی نمی داشت، می شد در قالب عادت آن را پذیرفت؛اما از آنجا که برخورها در دوران تصدی مسئولان مختلف انتظامی شدت و ضعف به خود می گرفته،همیشه سوال برانگیز بوده و در هاله ای از ابهام.                          منبع عکسها:بی بی سی